70 is het nieuwe 40……

……… wat is 40 dan? Het nieuwe 20? Denk het niet en ik zou het niet eens willen. Mocht een twintiger dit lezen, sorry!

Afgelopen week hoorde ik Mike de Boer bij RTL Boulevard zeggen dat 70 het nieuwe 40 is. Het item ging over een wellnesscenter voor bejaarden. Bij bejaarden denk ik niet aan mijn ouders, maar ze schijnen toch inmiddels in die leeftijdsgroep te zitten. Het bijbehorende filmpje liet een paar echte bejaarden zien, echte bejaarden…… wat zijn echte bejaarden?

Goed, terug naar de 40 en de 40+. Als 70 het nieuwe 40 is, wat is 40 dan? In diezelfde week zag ik een stukje van Bij ons in de PC en het item 'gay-best-friends'. Er werd aan de koppels gevraagd hoe ze hun relatie zagen als ze oud waren, elk duo, het waren er drie, begon het antwoord met: nou, als we 40 zijn dan…….. Ahum en bedankt…….. Afgelopen zaterdag ging ik met een aantal collega's barbecuexc3xabn. Ik met mijn 40+ en de rest 32-, klinkt als een niet al te groot verschil, okxc3xa9 het is een andere generatie maar ik voel me niet oud, totdat……. Totdat in de uitnodiging het adres wordt vermeld voor de navigatiesystemen, ik heb geen navigatiesysteem……. ik heb geen auto en mijn mobiele telefoon kent nog net Google Maps maar verder gaat het niet. Die zaterdagmorgen moest er wel het een en ander uitgezocht worden, het treinverkeer tussen Zaandam en Sloterdijk was gestremd dus de rechtstreekse lijn Zaandam-Abcoude reed niet en we moesten iets anders bedenken. Boel heen en weer gedoe (letterlijk en figuurlijk, de heen- en terugweg zullen we ons leven lang niet meer vergeten) en het was voor Agnes best onhandig dat ik alleen kon sms'en…….. huh? Tja, weet het, Whatsappen is het helemaal maar dat heb ik niet……… Dus als 70 het nieuwe 40 is, wat is 40 dan? Niet het nieuwe 30 dus……….

22 August 2011
By on 18:01
Would you recommend us?
No, very unlikely……… en waarom niet? Wel……. na een beetje verwend te zijn met leuke aimable appartementen in gezellige buurten en vlakbij metrostations, viel deze een beetje tegen. Ik vraag me ook af waarom je op deze manier een appartement zou boeken, het enige verschil met een hotel is eigenlijk dat er geen schoonmaakmevrouw om 9 uur voor de deur staat. Verder is het een ongezellig hok (okxc3xa9 het bed was goed, geen twijfelaar) waar je niet het gevoel hebt dat je in een klein huis vertoeft. Allereerst de keuken. Niet dat je van plan bent om te gaan koken maar s'morgens beginnen met een kop koffie (nadat je uit het raam hebt gehangen met je peuk) is wel erg lekker. Helaas, daarvoor moest ik eerst bij de receptie een coffeemaker gaan vragen en dat bleek toen een Italiaanse koffiemaker te zijn…….. Daar had ik niet op gerekend met mijn 500gr biologische filterkoffie. De eerste bak lukte nog maar de tweede keer plofte de slappe koffie er bovenuit. De aanhouder wint, zondagmorgen had ik uiteindelijk een aardig bakkie koffie gezet…….. Ten tweede het uitzicht, ik verwacht niet veel, na 27x weet ik dat het vaker tegen- dan meevalt, maar toch. Een beetje triest was het wel en we hebben het uitzicht vaak moeten zien (tja…….). Ten derde de badkamer. Mijn nicht had al gewaarschuwd maar dat was eerder omdat het niet al te schoon was, wat mij weer meeviel, er lag slechts 1 haar van een vorige bewoner in de douchebak. Wat meer problemen opleverde was het toilet. Ik ben niet superslank maar echt dik kan ik mezelf nou ook weer niet noemen, toch was het ietwat ongemakkelijk op het toilet. Ik denk dat ze het badkamertje op papier prachtig ontworpen hebben, zonder erbij stil te staan dat mensen billen en benen hebben. Het toilet zit nagenoeg tegen de muur……… Allerlei nationaliteiten overnachten hier, van Japanners tot Amerikanen en ik denk zeer zeker dat die laatsten ook wel wat problemen zullen hebben…….. Er is altijd wel wat en eerlijk, na al die keren weet ik dat je in Parijs niet al teveel moet verwachten, of je moet misschien naar een viersterrenplek gaan, maar nee, I would not recommend them. Sorry?
20 July 2011
By on 19:25
Eerlijkheid loont?

Het weer in het grootste deel van Europa is naadje pet, zo ook het weer in Parijs. Ik was er dit keer maar kort, drie nachten = twee hele dagen, geen spiegelreflexcamera mee (wist dat het niet de moeite zou zijn), geen echt appartement tussen de Parijzenaars en niet veel zon. Het was dus wat anders dan anders, heb het even goed naar mijn zin gehad, maar het leek wel alsof er elke dag wel iets moest gebeuren om mijn binnenwereld volledig omver te gooien………

Sinds het rookverbod in hotels hebben we nooit meer in een hotel gezeten en eigenlijk ben ik sindsdien steeds minimaal 5 nachten naar Parijs geweest (5 nachten is het minimum bij ParisAddress, er zijn andere verhuurders van appartementen maar dit bevalt prima dus waarom verder zoeken?). Dit keer werden het 3 nachten en niet echt ruim vantevoren kunnen boeken dus ik had maar snel besloten dat we naar appartments Saint-Martin moesten gaan, mijn nicht was daar ook geweest en het was prima te doen (op de badkamer na, daarover een volgende keer meer). Verder niet opgelet en ik zag pas 3 dagen voor vertrek dat het verboden was te roken, oeiiiiiiiii. Uitdaging dus……. hele uitdaging, niet roken is geen optie dus dan ga je op zoek naar manieren om 'stiekem' te roken. Je weet dat je niet de enige bent en het is dan ook niet echt een verrassing als je 3 verdiepingen hoger ook iemand uit raam ziet hangen of 2 verdiepingen hoger iemand op het balkon ziet staan. Grrrrrr, wij hadden ook liever een balkon gehad, had wat stress gescheeld? Goed, hangend uit het raam, een plastic bekertje als asbak, het raam continu open voor de luchtverversing en zodra je naar buiten gaat, bewijsmateriaal mee om ergens in de straat in een vuilnisbak te gooien. Best te doen, best spannend en niet helemaal eerlijk, maar okxc3xa9. De boete voor roken is 57 Euro per nacht en die heb je liever niet……..

Maar ja, eigenlijk ben ik hartstikke eerlijk. Zo eerlijk dat ik ging vertellen dat ik de koffiemok had gebroken. Mon ami vond dat helemaal geen goed plan maar ik vond dat ik het moest vertellen (voor het geval mijn creditcard alsnog voor 50 Euro wordt gedebiteerd voor het breken van een Ikea Dinera koffiebeker van 1,99). Nadat we om de hoek van het appartementengebouw de sigaret hadden uitgedrukt, ging ik heel mans vertellen dat ik een beker had gebroken, waarop de man achter de balie zei: xe2x80x9cokxc3xa9, but I have to see itxe2x80x9d………. ik ging meteen een beetje fel in de aanval: xe2x80x9cbut I say itxe2x80x99s broken?!!xe2x80x9d Maar bedacht me meteen dat ik dat juist niet moest doen, hoe feller je bent hoe meer het lijkt alsof je iets te verbergen hebt………… xe2x80x9cWhich room? I walk with youxe2x80x9d……. M…… Holy shit, shitverdeshit……. Hij nam de trap terwijl wij voor die ene verdieping de lift namen, in de lift had mon ami een kop als een, ja als een wat, nou ja, bedenk zelf maar iets en ik sloeg mijn handen voor mijn hoofd. Bonk, bonk deed mijn hart en in mijn kop allerlei stemmen, "staat het raam openxe2x80x9d,"ruik je rookxe2x80x9d, xe2x80x9cwaar staat die plastic beker uit de badkamer met het laagje water en de peukenxe2x80x9d? Hij stond al voor de deur, ik ging ruim voor hem staan, deed de deur open (oef je ruikt helemaal niets!) en liep meteen, zo groot en breed als een Hollandaise bij een Franzoos kan zijn naar de vuilnisbak om de twee gebroken Dinerastukken te laten zien, breed met mijn rug naar het raam en hem meteen laten kijken in de kast, waar nu nog maar 1 Ikeabeker stond. xe2x80x9cAh, oui, okxc3xa9, I will tell the housekeepingxe2x80x9d en weg was hij weer.

Toen pas durfde ik mon ami echt aan te kijken en konden we er allebei om lachen (was weer een echte Pierre Richard-actie), maar of eerlijkheid loont?

18 July 2011
By on 20:04
Merci xc3xa0 tous!
Na een jaar werken was het gisteren en vandaag dan zover, exposeren in het Weefhuis in Zaandijk, spannend! Wat zullen de reacties zijn? Komt er uberhaupt wel iemand?
Jawel er kwam wel iemand en er kwamen er meer! Via deze weg wil ik iedereen bedanken voor de hulp (het ophangen en het er weer afhalen) en voor de belangstelling plus de reacties. Gisteren de regen getrotseerd en vandaag in de hitte toch richting Weefhuis voor mijn foto’s, super :-)
Familie, vrienden, collega’s, ex-collega’s en al die anderen, merci!
Nu de volgende uitdaging, het wordt tijd voor een website om mijn zogenaamde portfolio aan de wereld te laten zien, na vier jaar mag het wel eens? Webhost, webdesign……… mijn hoofd maakt alweer overuren ;-) , stoppen! Dat is precies wat ik nu ga doen, eerst even nagenieten.
26 June 2011
By on 20:59
Fiets loslaten

De hele Nederlandse wereld heeft wel eens meegemaakt dat zijn fiets gejat is, ik ook, maar dat was 25 jaar geleden en toen stond mijn rood geschilderde opoefiets zonder slot bij het station. Ik was er een paar dagen mee weg gekomen maar daarna was mijn fiets toch echt weg. Een geval van eigen schuld dikke bult maar op zich is het eigenlijk al raar dat je je spullen op slot moet zetten, het zou gewoon normaal moeten zijn dat niemand aan de spullen van een ander komt. Eigenlijk zou zo'n slot, waar alleen jij de sleutel van hebt, niets meer moeten zijn dan een soort van eigendomsbewijs.

Daarna heb ik een tijdje geen fiets gehad? Kan het me nauwelijks voorstellen maar ik weet het niet meer. Ik herinner me een knalroze fiets, goedkoop gekocht bij een fietsenhandelaar, die fiets kwam uit de opbrengst van de door de politie teruggevonden fietsen en wat er met die fiets is gebeurd, zou ik ook echt niet meer weten. Het zou best kunnen dat ik die bij het grofvuil heb gezet en iemand anders aan een gratis fiets heb geholpen. Die roze fiets moest weg omdat ik een nieuwe had.

Destijds kwam er 1x in de zoveel tijd een heel fietsencircus waarbij je goedkoop goede fietsen kon kopen, goedkoop als je 1 paar fietsen kocht en dat hebben we dan ook gedaan. Mijn ex en ik hadden allebei dezelfde fiets, hij het herenmodel en ik het damesmodel, we gingen nooit samen fietsen dus we zagen er niet uit als Jut & Jul ;-) . De hele Nederlandse wereld rijdt op oerdegelijke en sterke Nederlandse fietsen, ik zocht toen een Peugeot uit en dat kwam door de kleur, haha. Ik kan heel praktisch zijn maar soms laat ik me ook door andere dingen leiden. Moest er bij mijn bezoekjes aan Parijs ook vaak aan denken. Fietsen in Parijs is hip en je ziet er ontzettend veel Hollandse merken. Ik, als Nederlandse, rijd, o nee reed, op een Franse.

Reed………. of ik moet de komende tijd mazzel hebben dat ik mijn fiets, net zoals collega Martijn, later weer terugvind. Uitgezocht op kleur maar na 12 jaar was er nog steeds niks mis met die fiets. Dagelijks gebruikt en alles werkte nog naar behoren, nauwelijks roest en af en toe wat onderhoud, kapotte spaken laten vervangen en vorig jaar heb ik er nieuwe tandwielen in laten zetten, na 11 jaar was het heel normaal dat de ketting niet meer lekker liep door de versleten tandwielen. Het jaar daarvoor wilde ik nog een nieuwe fiets kopen maar vroeg me toen af waarom, mijn praktische brein gaf me aan dat het onzin was en nu denk ik dat ik dat niet heb gedaan omdat ik gewoon geen afscheid van die fiets wilde nemen?

Het stomme is dat mijn slot vorige week nog door mijn oom is vastgezet en dat ik gisteren, toen ik mijn fiets in het fietsenrek bij de Fabriek ging zetten, nog bewust heb gekozen voor het ertussen propppen. Een rek was redelijk vol en twee rekken waren leeg. Om mijn fiets, zonder kettingsloten, niet al teveel op te laten vallen, heb ik hem tussen de fiets van Irene en een soort van mountainbike gezet. Onbewust wist ik het al of hield ik er al rekening mee? Toen we om half 1 de Fabriek verlieten stonden er nog maar 3 fietsen en ik had in 1 seconde gezien dat de mijne er niet meer stond. Ik was eigenlijk niet eens verbaasd en mijn hoofd zei tegen me dat het logisch was, had je er maar dikke kettingsloten aan moeten hangen………… en dat maakt me boos, hoezo MOET je er driedubbele sloten aan hangen?! Een ander stemmetje zegt dat ik gewoon een mazzelaar ben geweest en niet zo moet zeuren of dat ik niet had moeten denken dat kettingsloten voor iedereen geldt, behalve voor mij. Ahum, zit nu duidelijk in het slachtofferproces, ga de schuld bij mezelf leggen………

Goed, zo zit de wereld in elkaar en mijn fiets is weg, daar kan ik helemaal niets aan veranderen. En het is maar een fiets? Ja en ook blijkbaar nee, na 12 jaar was ik aan die Peugeot gehecht, wil helemaal geen andere fiets! Pffffffffff, loslaten…………..

15 May 2011
By on 08:47
Oudje?

Ben een beetje uit mijn camera gegroeid en kan mede dankzij mijn vader een nieuwe body in een hogere prijsklasse gaan uitzoeken, ga van amateur naar een semi-profcamera. Met een body ben je er niet, daar moet nog een lens bij en om wat betere binnenfoto's te maken, wil ik er meteen een flitser bij kopen. Ik heb de ballen verstand van techniek en eerlijk gezegd interesseren de nieuwste snufjes mij niet zo, ik ga vooral voor het gemak en toeters en bellen geven mij een ongemakkelijk gevoel. Camera en lens zijn uitgezocht nu nog de flitser en daarvoor ging ik even bij broer langs. Dat het prachtig mooi weer was en ik lekker in de tuin kon zitten was een fijne bijkomstigheid.

Nog beter werd het toen ik uitgenodigd werd om te blijven eten, waarom niet? Moet morgen het eten bij moeders overslaan en zelf mijn eten regelen dussuh, laat ik het mezelf makkelijk maken! Tijdens het eten kwam het gesprek op steps en autopeds. Malique en Meike willen allebei een nieuwe dus papa ging even de bijbehorende plaatjes op zijn iPhone opzoeken. Ook handig dat we meteen leerden dat een autoped en een step hetzelfde zijn, andere naam maar er zit verder geen verschil tussen (ik dacht dat het verschil in de rubberen banden zat, niet dus en mijn nichtjes keken me al ietwat verwonderd aan, rubberen banden? Is dat iets uit de prehistorie?).

Broer heeft een nieuwe iPhone, er was iets met de vorige (jaja) maar nog wel bruikbaar dus die is nu voor de dames. Mijn broer en ik lijken qua uiterlijk misschien wel op elkaar maar verder zijn er nogal wat verschillen. Hij is bijvoorbeeld gek op gadgets en ik hou het liever bij iets dat ik ken en doe daar dan jaren mee. Terug naar de iPhone. Broer zat dus te internetten en Malique pakte de andere iPhone, waarna Meike (natuurlijk) ook iets op de iPhone wilde doen en toen die van mama mocht gaan pakken. Zowel Malique als Meike tikten behendig de toegangscode in, daar moest ik wel een beetje om lachen. Maar terwijl schoonzus de yoghurt pakte en de aardbeien schoonmaakte verging mij het lachen en voelde ik mezelf ineens stokoud plus hopeloos ouderwets. Ik zat aan tafel met drie mensen met een iPhone, waaronder twee in de leeftijd van 5 en 7 jaar………..

11 May 2011
By on 18:57
Tant pis, je suis une hollandaise

Weer een paar dagen xc3xa0 Paris en weer in een appartement. De zevende alweer? Of misschien wel de achtste? Natuurlijk zoek ik ze uit op prijs en tegenwoordig is een vaatwasser vereiste (omdat ik er zo happy van word, echt vakantiegevoel omdat ik er zelf niet eentje heb). Maar je moet natuurlijk altijd maar afwachten wat je krijgt.

Dit keer is de prijs wat hoger maar de foto's spraken direct aan, wow wat een ruimte, lekkere centrale plek en dat uitzicht! Oordeel zelf: Rue Pont Louis Philippe nummer 1

Enige nadeel (er zijn er meer maar dat volgt later) is de verdieping, het is op de 6e etage en er is geen lift. Volgens de reviews schijnt dat te wennen en na de herrie op de rez de chaussee in Rue Lalande is wat rust daar boven in de hoogte weer eens wat anders. Hijg, hijg en puf, puf vrijdagavond maar na binnenkomst was het meteen goed. Het ziet er echt net zo uit als op de foto's :-) !

Oui, het ziet er net uit als op de foto's, maar uit die foto's blijkt geen badkamer met glas. Ja glas, er zitten wel lamellen voor en nee, je kijkt er echt niet doorheen maar een beetje vreemd is het wel. Ik had wel iets gelezen over een kleine douche, maar als je de foto's ziet, denk je ach die mensen zijn blijkbaar meer gewend. De douche is klein, ik kan er net in en ik kan net mijn armen bewegen om mijn haar te wassen, maar langer of breder dan ik moet je niet zijn. Denk dat mijn broer het wel zou kunnen vergeten.

We zitten dus op de 6e verdieping, met van die kleine erkertjes, erg leuk, zowel van buiten als van binnen maar als je aan de linkerkant het bed wil in stappen moet je erg krom lopen. Ik had het bed iets uit het midden geschoven (stel dat je in de nacht naar het toilet moet), qua design klopt de inrichting nu niet meer maar dit is wel iets praktischer. Ahum, tot vanmorgen…

Ik pakte mijn bril en kwam overeind, BAF! Met de zijkant van mijn gezicht tegen de zijkant van dat lieve erkertje. AU! Heel veel au. Mijn bril heeft een aardige opdonder gekregen (en de klap gebroken, denk dat ik er zonder bril slechter vanaf was gekomen), de rechterpoot staat een beetje scheef maar de bril is verder nog heel. Ik ook, maar er werd me wreed duidelijk gemaakt dat ik toch echt geen petite parisienne maar een grote hollandaise ben………

16 April 2011
By on 19:14
Zompen………

Ben nog steeds een break aan het taken, een soort van social media-break, ontzettend modern, trendy en hip. Je kunt geen blad openslaan of een van de journalisten is wel een paar dagen tot een paar weken aan het afkicken van social media. Voor mij is het een soort van social media-break want ik zit alleen op Facebook en Weblog, heb geen MSN, geen Skype, geen Hyves en geen telefoon waarmee ik simpel 24uur per dag met de rest van de wereld in contact sta. Toch had ik even wat tijd nodig om met mezelf in contact te komen en voila, ben een week amper online geweest.

Esther noemde het zompen, klinkt leuk en ik kan me er iets bij voorstellen. Helemaal afgelopen zondag, heb een eind weg gezompt Was helemaal niet de bedoeling, je kunt leukere dingen bedenken als de zon schijnt maar ondanks mijn taking a break zit dat ‘moetduiveltje’ behoorlijk in mijn hoofd. Heb gezompt in mijn slaapkamer, gordijnen gewassen, ramen gelapt en overal de nicotine verwijderd………. brrrrrrrrr, ja ik hoor het je denken, nicotine in de slaapkamer? Ja, nicotine in de slaapkamer. Mijn slaapkamer is een zompplek, kan me er lekker in de kussens terug trekken, televisie kijken of relaxt een boek lezen en daar hoort een sigaretje bij. Heb me wel eens voorgenomen om nog maar op 1 plek in huis te roken, scheelt een hoop, maar nee, na een week vond ik het belachelijk. Ben maar alleen en notabene in mijn eigen huis! Maar ja, het gaat een tijd goed maar dan begint de lucht ineens erg door te dringen, ik noem mijn huis dan ook ‘het rookhol’ en wordt het tijd voor actie. Zondagmorgen (en eigenlijk al de hele week) zei dat ‘moetduiveltje’ dat ik aan de bak moest. Zo gezegd, zo gedaan. Alles is fris en schoon en ik heb lekker een partijtje staan te zompen!

5 April 2011
By on 18:51
Taking a break

What brings us further are the breaks.

- Boeddha

30 March 2011
By on 18:23
Kobus geniet van het voorjaarszonnetje

Ligt hij er tevreden bij of niet :-)

 

20110302-DSC_6562 

2 March 2011
By on 20:54

Copyright Simones Weblog 2012